العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)
90
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)
است كه بهر كس بخواهد ميدهد او داراى فضل و بزرگى است . چگونه مىتوانند امام را انتخاب كنند با اينكه امام عالمى است كه جهل بر او راه ندارد راهنمائى است كه وحشت ندارد منبع قدس و طهارت و اعمال نيكو و زهد و دانش و عبادت است امتياز بدعوت پيامبر اكرم دارد و از نژاد پاك فاطمه زهرا عليها السّلام است كه جاى ذرهاى خوردهگيرى در نژاد و نسبش نيست كسى را به شخصيت او نميتوان يافت از خاندان قريش و تيره هاشم و عترت پاك پيامبر است مورد خشنودى خدا و افتخار بزرگان و از نژاد عبد مناف است . داراى علم كامل و حلم فراوان است قدرت امامت و علم سياست را دارد اطاعتش واجب است و قيام بامر خدا مىكند و خير خواه مردم و حافظ دين خداست انبياء و ائمه را خدا توفيق ميدهد و به آنها از خزينه علم و حكمت خود مىبخشد آنقدر كه به ديگران نمىدهد به همين جهت دانش آنها بالاتر از علم اهل زمان است در اين آيه مىفرمايد أَ فَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدى فَما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ و اين آيه يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً و آنچه در باره طالوت مىفرمايد إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاهُ عَلَيْكُمْ وَ زادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ وَ اللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ و به پيامبرش مىفرمايد وَ كانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ عَظِيماً . و در بارهء ائمه از اهل بيت پيامبر ميفرمايد أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ وَ كَفى بِجَهَنَّمَ سَعِيراً . وقتى خداوند شخصى را بعنوان رهبر بندگان بگزيند به او شرح صدر و قدرت انديشه در اين راه ميدهد و دلش را منبع حكمت قرار داده به او علم الهام مىكند در جواب فرو نميماند و از واقع بينى عاجز نيست او معصوم و مؤيد و موفق و پشتيبانى شده از جانب خدا و محفوظ از خطا و لغزش است به او خداوند اين امتيازات را مىبخشد تا حجت و گواه او در ميان بندگان باشد اين فضل خداست كه بهر كس